Eigenlijk fotografeer ik altijd, alle dagen, het dagelijkse leven om mij heen. Het lijkt zo gewoon, maar in het terugkijken krijgt het een eigen waarde. Daarbij is mijn eigen verbondenheid de leidraad van wat ik fotografeer: dichtbij huis, vooral dichtbij de waan van alledag. Daarin ontstaan eigen thema’s en eigen onderwerpen.

Die binding, verbinding, inlevingsvermogen is mijn belangrijkste gereedschap. Dat zet ik in bij het maken van mijn keuzes: hoe en wat en waarom ik iets fotografeer, in mijn vrije werk en bij opdrachten.

Dat zie ik ook terug bij kunstenaars die ik bewonder, bij Rembrandt, bij Picabia, David Hockney en bij Lily van der Stokker. Of het voor hen ook daadwerkelijk zo werkt of dat ik het zelf zo invul, maak (mij) eigenlijk niet uit.

Het bericht Fotografie verscheen eerst op frissewind.

Portretten zijn meer dan een pasfoto. Een goed portret vertelt iets over de persoon, over zijn eigenheid, over haar eigenaardigheid. Of andersom. Locatie, uitsnede, standpunt, houding, uitdrukking, momentum en lichtval spelen allemaal een rol. Dat allemaal maakt een portret anders dan een snelle klik met de telefoon.

Voorbereiding is focus

Inlezen, locatieonderzoek, afspraken en toestemming goed regelen, eerste idee-vorming. Tijd vrijmaken bij belangrijke heren met weinig tijd. De weergoden aanspreken, en als het tegen zit, een ander scenario inzetten.

Eigenlijk is alles focus

Goede lens mee, flits of niet, assistentie nodig? Overleg en terugkoppeling, de shoot zelf, eerste resultaten, selectie, eindkeuzes, reacties, overleg en terugkoppeling. En toch blijft toeval belangrijk voor het resultaat, vanuit focus, dat wel

Het bericht Portretten verscheen eerst op frissewind.

Fotoreportages zijn beeldverhalen. Beeldverhalen met een eigen logica. Een eigen handschrift en een eigen insteek. Hoe neem ik de kijker mee in het verhaal? Hoe wordt het een goede sequentie? Waar moet het naar toe? Wat moet het precies overbrengen? Hoe wil je de kijker raken?

Vraaggestuurd werken

Al deze vragen helpen bij het maken en samenstellen van een reportage. Daarnaast, tegelijkertijd, kijk ik naar ritmes, composities, spanning, licht en kleur. Uitdrukking, gevoel en emotie.

Autonoom werken

Dus wil ik het graag tijd geven, meebewegen met wat er gebeurt, liever niets in scene zetten.  Daar waar zintuig en intellect bij elkaar komen, daar waar ruimte ontstaat voor toeval, daar wil ik graag uitkomen.

Daarmee kies ik voor een hybride aanpak. Alles komt dan voorbij en zo krijgt het verhaal haar eigen verbeelding. En mag ik een handje helpen.

Het bericht Reportages verscheen eerst op frissewind.

Het begin is altijd zo leuk, dan krijg ik de data, harde data vaak. De achterkant van dat verhaal wil ik begrijpen, pas dan kan ik een graphic opbouwen, aanpakken, een insteek bedenken die verder gaat dan een platte grafiek.

Met liefde voor landkaarten

Ik hou ervan om de weg te vinden, op reis te zijn en kaart te lezen. Om plannen mee te maken en om mee weg te dromen. Zo ben ik van kaarten gaan houden. En zo zijn die – als vanzelfsprekend – ook onderdeel geworden van de graphics die ik maak. Soms gewoon om de weg te vinden, vaker thematisch, waarbij het carthografische deel een onderlegger is voor scores en regionale verschillen.

Met (ver)beeld(ing) en met organiserend vermogen

Analytisch én invoelend – dat mag of moet eigenlijk samengaan. Bijvoorbeeld bij het inzichtelijk maken van processen die organisch verlopen. Verbanden met verschillende signatuur opnemen binnen een ecosysteem, het lijkt soms schier onmogelijk. Juist daarin zie ik de uitdaging, daarin zit de toegevoegde waarde van een infographic. Een vak apart – dat wel – maar dat wist ik nog niet toen ik er dertig jaar geleden gewoon aan begon, met mijn boerenverstand, met mijn HBS-b.

Het bericht Info-Carthographics verscheen eerst op frissewind.

Het is een enorme valkuil, data zijn nooit hard en relaties tussen data aanbrengen moet goed zijn onderbouwd en dan nog… het is gevaarlijk terrein. Onderzoek leidt tot nieuwe inzichten, soms bij gelijkblijvende data. De context, doelgroep, boodschap en achterliggende agenda spelen altijd mee en die blijven tegelijk onzichtbaar.

Schijn logica?

Toch kan het helpen een inzicht te vergroten of een bijdrage te leveren aan een discussie. Daarmee is de inzet bescheiden, maar ook waardevol. Het staat er alleen niet altijd bij. Het is een eeuwig dilemma, eenvoud helpt in de uitleg van een verhaal en doet tegelijk het complete verhaal te kort. C’est la vie.

Het bericht Infographics verscheen eerst op frissewind.

In het storyboard zit het meeste werk, als onzichtbare drager van een videoproductie. Het hele idee is daarin uitgewerkt. Pas daarna gaan we filmen.

Tja

De praktijk is ook anders. Er is historisch materiaal, er zijn foto’s, we maken animaties om iets uit te leggen, en monteren zonder dat er uberhaupt gefilmd is. Ook hierbij is de verhaallijn leidend. Er zijn zoveel manieren en technieken om een dynamische productie te maken.

Dat maakt de montagetafel even belangrijk als de camera, of belangrijker, soms…

Het bericht Video producties verscheen eerst op frissewind.